Leeftijdsgebonden maculadegeneratie

Leeftijdsgebonden maculadegeneratie of LMD raakt meer dan 250.000 Belgen. Het is de meest voorkomende oorzaak van onomkeerbaar gezichtsverlies bij personen ouder dan 50 jaar.

Het verloop van deze ziekte kan slechts verbeteren door een vroegtijdige opsporing en behandeling. LMD is een ouderdomsziekte waarbij het centrale zicht geleidelijk achteruitgaat. Het centrum van het netvlies, de macula, wordt aangetast.

De macula zorgt voor het precieze zicht, zoals bij het lezen, het schrijven, het herkennen van details. Achter het netvlies ligt het vaatvlies, dat zuurstof en voedingsstoffen aanvoert, en afvalstoffen afvoert.

Met het ouder worden, raakt de uitwisseling tussen net- en vaatvlies verstoord. Hierdoor raakt het netvlies ondervoed, en stapelen afvalstoffen zich op. De ophoping van afvalstoffen noemt men drusen. Langzamerhand veroorzaken deze drusen onomkeerbare schade aan de zenuwen in het netvlies, waardoor het zicht aangetast wordt. Men spreekt dan van de droge vormvan LMD. Deze vorm is de minst ernstige en de meest voorkomende. Vaak worden beide ogen geleidelijk aangetast, maar niet steeds in dezelfde mate.

De natte vormvan LMD komt gelukkig minder vaak voor. Door het gebrek aan voedingsstoffen en zuurstof in de retina, worden nieuwe bloedvaatjes gevormd die de macula binnendringen en vernietigen. Het centrale zicht gaat snel verloren, in slechts enkele weken of maanden. Bij beide aandoeningen blijft het perifere zicht normaal.

Risicofactoren

  • De leeftijd
  • Roken
  • Blanke ras
  • Arteriële hypertensie
  • Zwaarlijvigheid
  • Erfelijkheid
  • Chronische blootstelling aan licht
  • Tekort aan vitaminen en mineralen

Problemen bij het downloaden van een PDF bestand?
Klik op het bestand met de rechtermuisknop en selecteer "opslaan als".